นิทานปลาทอง
posted on 30 Nov 2008 16:02 by cenceaผมคือสิ่งมีชีวิตตัวกลมพุงป่อง ที่ใครๆต่างเรียกว่า 'ปลาทอง'
ผมมีความสุขกับสิ่งที่ผมมี
ผมได้พบเพื่อนใหม่มากมาย
ได้ไปสถานที่ใหม่ๆที่ไม่เคยได้ไป
ผมตื่นเต้นทุกครั้งที่พบเจอสิ่งที่ผมไม่เคยพบ
และวันนี้ ผมก็เริ่มต้นออกเดินทางอีกครั้ง
ผมพบเพื่อนใหม่อีกเช่นเคย
"คุณเป็นตัวอะไรหรือ?"
ผมถามด้วยต้องการจะทำความรู้จัก
เขาไม่สนใจผม เพราะมีอาหารเม็ดหน้าตาประหลาดลอยลงมา
มันมากและเจ้าถิ่นไม่หวงอาหารจนไม่ยอมให้คนแปลกหน้าร่วมมื้ออาหารอันสุดวิเศษด้วย
ผมแน่ใจว่าไม่นาน ผมก็ได้พบเพื่อนใหม่ ในสถานที่แปลกตา
"คุณเป็นตัวอะไรหรือ?"
ผมถามด้วยต้องการจะทำความรู้จัก
เขาสะบัดหางจากไปด้วยทีท่ารำคาญ
แต่ผมสนใจอาหารที่ลอยล่องลงมามากกว่า
ผมกิน แล้วออกเดินทางต่อ
สถานที่แปลตา พร้อมกับพบเจอเพื่อนผู้ซึ่งไม่เคยพบหน้า
"คุณเป็นตัวอะไรหรือ"
ผมถาม...ด้วยต้องการทำความรู้จัก
เขามองผม และก่อนที่เขาจะอ้าปากแนะนำตนเอง
อาหารเม็ดก็ลอยล่องลงมาจากบนผิวน้ำ
ผมว่ายน้ำเข้าไปหามัน และกินด้วยความหิว
.
.
ผมรู้สึกแปลกๆที่ท้อง
ปวดแปลบ
แน่นตึง
เหมือนอะไรบางอย่างจะฉีกขาด
"ถ้าแกไม่หยุดกิน แกตายแน่"
ผมพบว่าสิ่งที่คนแปลกหน้าพูดนั้นเป็นความจริงทุกประการ
เมื่อภาพตรงหน้าดับวูบลง พร้อมความเจ็บปวดมหาศาล
ก่อนทุกสิ่งทุกอย่างจะเลือนหายไปอย่างฉับพลัน
ผมก็สำนึกได้ว่า ผมกำลังตาย
.
.
เสียงถอนหายใจยาวมาจากปลาหางนกยูงร่วมตู้
ดูปลาท้องอ้วนถูกตักออกจากตู้ไป
"เจ้าของไม่เคยเลี้ยงปลาทอง"
น้ำเสียงเหนื่อยหน่ายดังมาจากปลาช๊อกเกอร์ที่เกาะอยู่ตรงกระจกตู้ใบเล็ก
ปลาหางนกยูงสะบัดหัว
"ฉันรำคาญมัน มันโง่เกินไป
มันถามฉันทุกๆสองวินาทีว่าฉันเป็นตัวอะไร
มันทำท่าดีใจเสมอที่ได้ย้ายหางจากมุมตู้หนึ่งไปอีกมุมหนึ่ง
ตู้เล็กแค่นี้ แค่วันเดียวฉันก็เบื่อจะแย่"
เพื่อนปลาตู้เดียวกันทำเสียงปลอบ
"ปลาทองมันมีความสุข
เพราะมันความจำแค่ 2 วิฯ"
ปลาหางนกยูงทำเสียงดูถูก
"และตาย เพราะมันลืมว่าเมื่อ 2 วิฯ ที่แล้วมันกินอะไรลงไปมั่ง!"
edit @ 20 Dec 2008 01:21:39 by OH-O ! !
#1 By Vichyasviel von Einzbern on 2008-11-30 16:49