ตุ๊กตากระดาษ
posted on 10 Aug 2009 22:18 by cenceaในห้องนอนสีฟ้าอ่อนจางที่มีลมจากหน้าต่างที่เปิดไว้พัดเรื่อยๆ
บนโต๊ะริมหน้าต่างมีตุ๊กตาไม้ตัวหนึ่งวางไว้
มันเป็นตุ๊กตาเจ้าชายแสนสง่า
แน่ล่ะที่ตุ๊กตาหลายตัวจะหลงรัก
เหมือนตุ๊กตากระดาษที่ถูกวางไว้ในกล่องกระดาษ
ปะปนกับเศษกระดาษอื่นๆ
เธอหลงรักเจ้าชายมานานแล้ว
และวันนี้แหละ เธอจะเข้าไปทำความรู้จักกับเจ้าชายให้ได้
ตุ๊กตากระดาษค่อยๆพาร่างอันบอบบางที่มีรอยยับย่นเต็มไปหมดออกจากกล่องไป
ตุบ...
ตุ๊กตากระดาษได้ยินเสียงร่างตัวเองกระทบพื้น
ทั้งที่ความจริงแล้วร่างเธอไม่ทำให้เกิดเสียงใดทั้งสิ้น
ตุ๊กตากระดาษผ่านรางรถไฟกลางห้องไป
ผ่านพรมเช็ดเท้า
ผ่านหนังสือที่ถูกวางทิ้งไว้
ระยะทางมันช่างไกลเหลือเกิน
ตุ๊กตากระดาษผ่านพรมลายดอกทานตะวัน
ผ่านไม้แขวนเสื้อที่ถูกโยนทิ้งอย่างไม่ใยดี
ผ่านผ้าขนหนูผืนโตที่ร่วงจากพนักเก้าอี้
ระยะทางระหว่างตุ๊กตากระดาษกับเจ้าชายตุ๊กตาไม้ใกล้เข้าไปทุกที
ตุ๊กตากระดาษปีนเก้าอี้อย่างยากลำปาก
ปีนโต๊ะอย่างเหนื่อยล้า
ในที่สุด ตุ๊กตากระดาษก็ยืนอยู่บนเนื้อไม้ขัดเงาของโต๊ะ
โต๊ะที่เจ้าชายยืนอยู่
ตุ๊กตากระดาษยิ้มอย่างพอใจ
สำรวจเสื้อผ้าที่ตัวเองสวมใส
แม้มันจะเก่า และขาด แต่มันเป็นชุดที่สวยงามที่สุด
ตุ๊กตากระดาษพร้อมแล้วที่จะแนะนำการมีอยู่ของตนให้เจ้าชายตุ๊กตาไม้รู้
ขณะที่ตุ๊กตากระดาษเข้าใกล้เจ้าชายตุ๊กตาไม้
ที่ยังไม่รู้ตัวสักนิดว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้
เสียงใสแจ๋วจากอีกฟากหนึ่งของห้องก็ดังขึ้น
เสียงหัวเราะคิกคักสนุกสนานชวนให้ทุกคนหันไปมอง
"เฮ้ เจ้าหญิงบาร์บี้ คืนนี้มีงานเต้นรำหรือ?"
เสียงเจ้าชายตุ๊กตาไม้ถาม
"แน่ล่ะ เจ้าชายตุ๊กตาไม้ วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน"
บาร์บี้ผมบรอนซ์พูดพร้อมหมุนตัวอวดชุดสีขาวสวย
"จะมีใครว่าไหมถ้าเราจะขอเธอเต้นรำอีกในคืนนี้"
บาร์บี้หัวเราะคิก "เราเต้นรำด้วยกันเสมอ เจ้าชายตุ๊กตาไม้"
แล้วลมก็พัดจากหน้าต่าง
พาร่างอันบอบบางไปกับสายลม
โดยไม่มีใครรู้ว่าชีวิตหนึ่งถูกโอบไปกับลมบางๆ
ตุ๊กตากระดาษปลิวตกลงไปในแม่น้ำ
ละลายหายไปกับกระแสน้ำ
โดยที่เจ้าชายตุ๊กตาไม้ไม่รู้ถึงการมีอยู่ของตุ๊กตากระดาษเลย